ET125 V2 in de speeltuin.

LDARC KingKong ET125 V2 review

Om één of andere reden ben ik altijd gecharmeerd geweest van het uiterlijk van de KingKong ET125. De eerste versie zag er wat oubollig uit, maar de tweede versie is voor mij echt oogstrelend. Toen ik van Mark hoorde dat hij deze ET125 verkeerd besteld had, heb ik deze van hem overgenomen. In deze post vertel ik mijn ervaring met deze honderd gram wegende drone, die mijn inziens perfect is voor in de speeltuin.

In de doos

Inmiddels heb ik al aardig wat KingKong LDARC drones en iedere keer worden deze in mooie herbruikbare plastic dozen geleverd. Dit keer is het niet anders en komt de ET125 in een dikke plastic doos, gelijk aan die van de Tiny 6X RTF kit.

  • KingKong LDARC ET125 V2 BNF
  • X-Boss AC900 FrSky compatible ontvanger (gemonteerd)
  • 550mAh 2S 80C LiPo met JST connector
  • Acht extra 2840×3 propellers (geel en wit)
  • Drie extra kapjes (wit, rood, zwart, v1 kapje)
  • Twee extra rubberen bandjes om de LiPo vast te zetten
  • Stickers
  • Handleiding

Allemaal familie

KingKong 90GT en KingKong ET125 V2.
De KingKong 90GT en ET125 naast elkaar.

Ten tijde van de aanschaf van mijn KingKong 90GT was de eerste ET versie net op de markt. Ik heb overwogen om de 90GT over te slaan en te kiezen voor een drone in de ET-serie. Maar de prijs en het wat oubollige uiterlijk hebben mij hier vanaf gehouden.

De ET125 heeft nog twee kleinere varianten, de ET115 en de ET100. De getallen staan voor de motorafstanden in millimeters. Zo staan de motoren in de diagonaal bij de ET115 dus 115 millimeter uit elkaar.

De ET100 is de kleinste van de familie en kan “echt” binnen gevlogen worden. De ET115 kan als enige in de familie op 3S vliegen en de ET125 is mijn inziens een heuse verkenner.

Ontvanger vervangen

Deze ET125 V2 komt van origine van BangGood en bevat een X-Boss AC900 internationale ontvanger. Dit houd in dat deze niet overweg kan met de bevelen uit mijn EU-LBT FrSky X-lite radio. Kortom de ontvanger moet worden vervangen, in dit geval met een FrSky XM+.

Door middel van drie schroeven maak je de kap los van de drone. Aan de kant van de boordcomputer zit een connector en aan de kant van de ontvanger zijn de draden gesoldeerd. Dit betekent dat de drie draadjes simpel van de ene naar de andere ontvanger verplaatst kunnen worden.

Nu de kap toch van het frame gescheiden is, kies ik ervoor om de standaard wit gemonteerde kap, te vervangen voor een zwarte. Hierdoor moeten ook de LED en FPV camera naar het nieuwe frame verplaatst worden. Het koppelen van de ontvanger aan de radio was een fluitje van een cent.

Antenne verwerking bij ET125 V2.
Op deze manier komen de antennes van de ontvanger niet snel in de propellers terecht.

De antennes van de ontvanger heb ik met isolatietape vastgemaakt aan de propellerbeschermers. Op deze manier komen ze nooit en te nimmer in aanraking met propellers.

De eerste vlucht

ET125 V2 vooraanzicht
De ET125 V2 vooraanzicht met tegenlicht.

Toen ik mijn FPV bril opzette voor de eerste vlucht, schrok ik van de focus. De propellers en de hieromheen zittende ringen, waren zeer scherp in beeld. Alles wat daarna kwam was één groot wazig vlak. Niet fijn om mee te vliegen, maar uiteraard wel gedaan. Het deed me erg denken aan de camera die standaard op de 90GT zit, deze toont ook een groot wazig vlak.

Na een paar rondjes FPV ben ik op zicht, ook wel LOS, gaan vliegen. Ik moet zeggen dat deze ET125 af fabriek prima vliegt en heel controleerbaar is. Qua snelheid valt het me niet tegen, maar de ET125 is niet te vergelijken met de GEPRC Sparrow of RX150.

GEPRC MX3 Sparrow en KingKong LDARC ET125 .
GEPRC MX3 Sparrow en KingKong LDARC ET125 naast elkaar. Twee verschillende werelden.

De laatste twee zijn qua formaat gelijk aan de ET125, maar qua power zijn dit echte racemonsters. Zeker niet rustig en veilig in een speeltuin met kinderen en andere mensen.

Focus voor de camera

Eenmaal ’s avonds heb ik de ET125 weer uit elkaar gehaald om de camera scherp te stellen. Toen ik de camera uit de kap gehaald had, en het beeld testte, merkte ik dat het beeld prima scherp was. Mijn conclusie was dus dat ik de lensafstand van de sensor heb vergroot tijdens het veranderen van de witte naar de zwarte kap. Of deze was af fabriek al niet goed ingesteld.

Zoals je kunt zien is de DVR niet al te best. De boom die een paar meter verder staat is nauwelijks zichtbaar.

Allereerst heb ik de bestaande lijm weggesneden en de lens met isolatietape strak tegen de printplaat aangedrukt. Vervolgens heb ik E6000 lijm riant rondom op het printplaatje en de lens gesmeerd. Na een paar uur drogen en het verwijderen van de isolatie tape was het beeld goed scherp. Na het terugplaatsen in de kap was het beeld nog steeds even scherp en helder zoals hieronder zichtbaar.

Beelden van de DVR nadat ik de camera gemaakt had.

Boordcomputer en andere onderdelen

Het onderscheid tussen de eerste en tweede versie van de ET-serie zit hem naast het nieuw canopy ontwerp vooral in de gebruikte stack. De eerste versie maakte gebruik van een PIKO BLX FC zonder OSD en met 10A ESC. Bij de tweede versie is de ESC opgewaardeerd naar een 12A variant en een KingKong F3 FC met OSD.

Ander merkwaardig feit is dat de ET125 V1 wel op 3S kon vliegen, maar de V2 niet meer. Wil je nu op 3S vliegen, dan moet je voor de ET115 kiezen.

Voor de eerste vlucht heb ik ook BetaFlight een update naar 3.5.5 gegeven. Achteraf blijkt dat deze versie van BetaFlight in combinatie met een F3 FC niet meer overweg kan met LED besturing. Dat je het even weet!

De VTX van de ET125 V2.
De VTX van de ET125 V2.

De VTX is met twee tie-wraps aan de onderzijde van het frame vastgebonden. Ik weet dat het een 25/100mW schakelbare videozender is en dat je tussen output kan schakelen door twee paden op de VTX te solderen. Als het gesoldeerd is stuur je 100mW de lucht in, anders 25mW. Vermoedelijk staat die van mij 100mW, gezien het goede bereik hier in de speeltuin. Dit is echter niet zichtbaar zonder de hele stack te demonteren of de tie-wraps te verwijderen.

Persoonlijk had ik niet verwacht dat de ET125 met wind kon omgaan. Vandaag heb ik echter met een goede windkracht drie heerlijk gevlogen. Natuurlijk had ik met tegenwind meer moeite, maar ik ging er eigenlijk vanuit dat ik überhaupt niet had kunnen vliegen.

LiPo’s voor de ET125 V2

Standaard wordt er bij de ET125 één LiPo geleverd. Dit is een twee cel batterij van 550mAh met 80C en weegt 34,8 gram. Eerlijk gezegd heb ik deze LiPo nog niet eens gebruikt, en direct gebruik gemaakt van een vijftal nieuwe Turnigy Bolt LiHV batterijen. Deze hebben een capaciteit van 500mAh een ontlading van 65C en wegen 33 gram per stuk.

LiHV Turnigy Bolt 500mAh weegt 36,5 gram.
LiHV Turnigy Bolt 500mAh weegt 36,5 gram.

Tegenwoordig bescherm ik mijn batterijen met een extra krimpkous. Hierdoor wordt het gewicht van een LiHV batterij 36,5 gram. Deze batterij geeft een vliegtijd van ongeveer drie tot vier minuten normaal vliegen. Wanneer je vanaf seconde één direct met racen begint houd de batterij het ongeveer anderhalf – tot twee minuten vol.

Tattu 800mAh 2S weegt 42,71 gram.
Tattu 800mAh 2S weegt 42,71 gram.

Persoonlijk vind ik de vliegtijd met de 500mAh batterijen aan de korte kant. Daarom heb ik ook een aantal Tattu 2S 800mAh 45C LiPo’s besteld. Ik verwacht dat ik hier minimaal een minuut langer mee kan vliegen. Wel zijn deze batterijen met 43 gram iets zwaarder dan 500mAh LiHV batterijen. Hierover later meer!

De drie verschillende LiPo's op een rij.
De drie verschillende LiPo’s op een rij.

LiPo-UPDATE 22-02-2019

Vandaag heb ik alle drie de batterijen achter elkaar gevlogen. Met de Tattu’s vlieg je het langst met circa vijf minuten op een volle lading, maar hebben merkbaar (niet negatief) minder pep. Beide andere batterijen gaan drieënhalve tot vier minuten mee en zijn vergelijkbaar. De standaard meegeleverde batterij heeft iets meer voltage sag.

De ET125 als CineWhoop?

Deze BNF/PNF versie van de ET125 is leuk, zeker voor beginners. Echter bied het frame op zichzelf ook interessante mogelijkheden. Zo is er tegenwoordig een nieuwe trend om video’s te maken met een zogenaamde CineWhoop. Dit is een quadcopter met circa drie inch propellers met hieromheen hoge ducts. Deze ducts zorgen los van bescherming ook voor meer vermogen. Het tillen van een GoPro Black is daardoor goed mogelijk. Met dergelijke drones kom je op plekken waar je met een DJI niet komt.

Nu zie ik ook wel in dat een ET125 geen GoPro zal dragen en dat de propellerbescherming niet gaat zorgen voor vermogensvermeerdering. Toch denk ik dat de ET125 een CineWhoop kandidaat is. Zeker wanneer je denkt aan een RunCam Split in plaats van een GoPro.

Inmiddels heb ik alle onderdelen voor een custom tailor-made ET125 CineWhoop besteld, dus binnenkort verschijnt er hier zeker meer informatie.

Conclusie van de ET125 V2

De ET125 is een quadcopter zonder gillende motoren, is geen powerhouse en daarom uitermate geschikt voor het vliegen in en rondom speeltuinen. Dit is mede te danken aan de grote beschermende plastic ringen om de propellers heen. Wanneer je onverhoopt toch tegen een persoon aanvliegt zal dit slechts een tikje zijn.

Deze quadcopter opent voor mij persoonlijk mogelijkheden. Zo heb ik de laatste weken een aantal producten gekocht die het voor mij laagdrempeliger maken om een drone ergens mee naar toe te nemen. Met laagdrempeliger bedoel ik voornamelijk het mee te nemen formaat van spullen. Zo is mijn X9D radio vrij fors, zeker wanneer je deze in een rugtas mee wilt nemen. Daarom heb ik een FrSky X-lite aangeschaft, net als een kleine lader.

Zo kan ik met een half volle rugtas overal (buiten CTR om natuurlijk) met een drone vliegen die vriendelijk overkomt, tegen een windstootje kan en heel ontspannend is om te vliegen.

Wel vind ik het jammer dat de camera schadegevoelig is, en dat de ET125 niet beschikbaar is met een EU ontvanger.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *